مقدمه و هدف: تلاش نگارندگان بر‌ این است که اقدام به استنتاج دلالت‌های مفهوم پدیدارشناختی هویت در کارآفرینی کنند. سؤال اصلی پژوهش عبارت‌است‌از اینکه جریان و عمل کارآفرینی در پرورش هویت بر مبنای مفهوم پدیدارشناختی هویتی چگونه بایستی به انجام رسد؟.

روش شناسی پژوهش: روش پژوهش حاضر از نظر هدف بنیادی و از نوع ماهیت داده­ها کیفی از نوع پدیدارشناسی توصیفی است. این پژوهش از اشکال پژوهش‌های فلسفی و با روش تحلیلی-استنتاجی انجام شده است‌

یافته‌ها: نتایج نشان می‌دهد موفقیت یک کارآفرینی در پرور‌ش هویت‌های فراگیران بسته به نحوه‌ی عمل‌کرد این نظام در ارتباط با سه ضلع اصلی مثلث هویت‌یابی یعنی مبانی، مؤلفه‌ها و فرایندهای هویتی است. چنانچه کارآفرینی و عناصر آن، خود مسیر هویت‌یابی را آگاهانه پیموده باشند و در مقام هویت‌بخشی، دست‌اندرکاران کارآفرینی ، زمینه‌های هویت‌بخش را به‌نحو مناسب تدارک ببیند،زمینه‌های ظهور‌یافتن مؤلفه‌های هویتی را در کارآفرینان با ایجاد موقعیت‌های مناسب فراهم سازند و امکان وارد‌شدن کارآفرین به چرخه‌ی هویتی را ایجاد کنند، می‌توان انتظار داشت، جریان هویتی مسیر صحیح خود را طی کند. کارآفرینی رخدادی چندبعدی بوده که با طلوع هویت در فرد متولد می‌شود و ازاین‌رو مترادف با هویت‌یابی یا تشخص فردی است. در این معنا، زمینه‌های کارآفرینی ، همان زمینه‌های هویتی است.

بحث و نتیجه‌گیری: فرایند کارآفرینی ، یک فرایند گفتمان دائمی است که بین مبانی پیشین هویتی با مبانی جدیدی که امکان رویارویی کارآفرین با آن وجود دارد، از یک طرف و زمینه‌های مبنایی که کارآفرین هم‌اکنون و در ارتباط با محیط کسب وکار، درگیر آن است،از طرف دیگر، برقرار می‌شود. چنین گفتمانی با بالابردن سطح آگاهی هویتی، امکان شکل‌گیری هویت پویاتر را ایجاد می‌کند. کوشش دست‌اندرکاران کارآفرینی باید بر ا‌ین باشد که تا آنجا که ممکن است، کارآفرین را با زمینه‌های جدید و متنوع هویتی مواجه ساخته و با گشودن درهای جدید به روی کارآفرین ، دامنه‌ی هویتی وی را توسعه دهند.